Πέμπτη, 28 Νοεμβρίου 2013

Habemus Papam

Έγειρε το κεφάλι προς τα πίσω και με τα μάτια του εστίασε στο κέντρο της οροφής. Εκεί που οι ακροδείχτες Θεού και ανθρώπου ενώνονται μια φορά και για πάντα. Εκεί που γίνονται ένα. Απ' όλο το ψηφιδωτό της Γένεσης προτιμούσε την δημιουργία του Αδάμ χωρίς κάποιο ιδιαίτερο λόγο. Έκλεισε τα μάτια και ευχήθηκε για ένα γρήγορο ύπνο. Μια μεσημβρινή σιέστα. Αλλά που τέτοια τύχη. Δίπλα του ήταν έντονοι οι ψίθυροι από τους υπόλοιπους αδελφούς.
- Ο πάτερ Βικέντιος συσκέπτεται με τον εαυτό του!
- Άγιος άνθρωπος με γνώμη βαρύνουσας σημασίας!
- Η απόφαση του θα καθορίσει το αποτέλεσμα!
Τι αστείοι που είστε βρε ραμολιμέντα.Να κοιμηθώ προσπαθώ αλλά η καούρα που νοιώθω στο στομάχι από μια ζαμπονοτυρόπιτα που έφαγα βιαστικά δεν με αφήνει να κλείσω μάτι, σκέφτηκε αλλά ποτέ δεν το είπε. Τρίτη μέρα κλεισμένοι στο κονκλάβιο και ακόμα δεν τον είχαν εκλέξει. Και αυτό το πράγμα να κλειδώνονται σε ένα δωμάτιο μέχρι να βγάλουν απόφαση δεν μπορούσε να το καταλάβει. Να μαντρώνεις 115 χούφταλα από τα οποία τα μισά υποφέρουν από συχνοουρία και τα άλλα μισά από προστάτη και να τα υποχρεώνεις να μείνουν εκεί μέχρι να βγάλουν τον τυχερό, είναι μεγάλος σαδισμός. Αυτό συνέβαινε παλιά. Γιατί θα πρέπει να συμβαίνει και τώρα; Παλιά τρώγανε κρέας μια φορά το χρόνο. Εμείς τρώμε κάθε βράδυ. Νηστεύει αυτός που δεν έχει να φάει. Με το διαδίκτυο και το skype θα μπορούσαμε να ψηφίσουμε και από το σπίτι μας. Αυτές οι σκέψεις του έφεραν ένα χαμόγελο στα χείλη. Για λίγο όμως διότι και η δεύτερη επανεκλογή απέβει άκαρπη. Και αυτός ο Βενέδικτος ο χριστιανός που πάει και παραιτείτε. Αν το είχες σκοπό τζάνεμ γιατί έβαλες υποψηφιότητα; Λες ότι δεν μπορούσες να εκλέξεις τα πνευματικά σου καθήκοντα. Μα σε μια καρέκλα σε είχαμε καμάρι μου και ο μισθός κάθε μήνα έπεφτε ντάγκα ντάγκα. Οι δυνάμεις σου, λες, ότι σε είχαν εγκαταλείψει; Ενώ τώρα θα εκλέξουμε μπέμπη. Το συζήτησες και με τον Θεό πριν πάρεις την απόφαση σου; Με μας έπρεπε να τα πεις πρώτα. Το θεωρείς εύκολο να σηκώνεις από το κρεβάτι ηλικιωμένους ανθρώπους και να τους κλείνεις εδώ μέσα. Ξέρεις τι ντόμινο εξελίξεων πυροδοτείς; Πρέπει να ετοιμαστούν διαθήκες, ασφάλειες ζωής, να επιστρατευθούν γιατροί και δικηγόροι. Να εφοδιαστούν νοσοκομεία και φαρμακεία. Να προετοιμαστούν οικογένειες. Αμ πως. Έτσι παίρνουν μιαν απόφαση Βενέδικτε...
Τον διέκοψε από τις σκέψεις του ο άνθρωπος για το δείπνο. Έπρεπε να σερβιριστεί.
- Τι επιθυμεί ο πάτερ;
Καφέ και παξιμάδι αλλά ας όψεται που δεν μπορώ να ανοίξω το στόμα μου, σκέφτηκε. Πάλι λαδερό! Οι αιμορροϊδες του, τον πέθαιναν. Χάθηκε ο κόσμος για λίγο χαβιάρι. Θυμήθηκε το γέρο του. Γίνε κληρικός και δεν θα πεινάσεις ποτέ, του είχε πει. Και είχε απόλυτο δίκιο. Βέβαια έγινε καθολικός και δεν ξαναπήδηξε. Τουλάχιστον στα φανερά. Αν θες να πηδάς γίνε ορθόδοξος, του είχε πει ο Πατήρ Συμεών ή Γαβριέλλα πριν χειροτονηθεί. Δεν μπορούσε όμως το μούσι και το ράσο. Και τα δύο του έφερναν αλλεργία. Έγινε καθολικός με ιδιαίτερη προτίμηση στα αγόρια. Παραγγέλνει κάθε χρόνο τα άμφια του από τον οίκο Φετουτσίνι. Έχει προσωπικό οδηγό και μια Aston Martin και το αυτοδιοίκητο του Βατικανού του επιτρέπει να διατηρεί offshore εταιρείες και μυστικές καταθέσεις στην Ελβετία. Πόσο καλύτερα;
Μαύρος καπνός και στην τρίτη ψηφοφορία. Και τα ζωντόβολα έξω δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να οχλαγωγούν! Άρχισε να νοιώθει άβολα. Μπορεί να ήταν και κλειστοφοβικός. Είχε κατορθώσει και είχε περάσει στην ζούλα το κινητό του. Πόσο θα ήθελε να το ανοίξει τώρα και να δει αν είχε ανανεωθεί ο λογαριασμός του στο Twitter. Ο αδελφός Ιωσήφ πήρε τον λόγο
- Αδελφοί μου δουλειά μας τώρα θα πρέπει να είναι να βοηθήσουμε τον κόσμο να θυμηθεί τον Θεό...
Ρε δε πα να δεις αν έρχομαι, Γενοβέφα! σκέφτηκε χαμηλόφωνα. Ας τον Θεό εκεί που είναι. Ο κόσμος θέλει να θυμηθεί το ευρώ...
Στην τέταρτη ψηφοφορία είχε αποφασίσει να είναι και η τελευταία. Ο λόγος του ήταν και είναι βαρυσήμαντος. Δίπλωσε το σταυρό στο δεξί του χέρι και σηκώθηκε όρθιος. Ξερόβηξε παρατεταμένα για να καθαρίσει το λαιμό του και πήρε το λόγο...
Λίγο αργότερα λευκός καπνός διοχετεύονταν στον ουρανό από το παρεκκλήσι. Ο κόσμος στο προαύλιο της εκκλησίας του Άγιου Πέτρου ξέσπασε σε φωνές και τραγούδια. Ο λεγάμενος βγήκε στο μπαλκόνι και ευλόγησε το πλήθος με τα χέρια. Μέσα από την αίθουσα ο πάτερ Βικέντιος χαμογέλασε ενεργοποιώντας την συσκευή του. Μεταξύ συγχαρητηριών πρόλαβε και έκλεισε ραντεβού με έναν ξανθό Άδωνη. Τελικά ο λόγος του Χριστού ήταν μεγάλη μπίζνα...

Υ.Σ: Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα,γεγονότα ή καταστάσεις είναι εντελώς τυχαία

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου